2015\u00a0<\/b><\/p>\n
Is het een soort mimicry, dat persisterende zwijgen van hem? Vita weet het niet, maar haar fascinatie voor die jongen met zijn Repelsteeltjeshaar en fr\u00eale fysiek is tomeloos. Dus ploft ze op de introductiedag pardoes naast hem neer. Vanaf die eerste dag in vier vwo smeden Simson en Vita een hoogwaardige legering die hen als een semi-permeabel, tweepersoons mali\u00ebnkolder omhult. Een Peppi en Kokkie-achtige verwantschap die iedere tsunami het hoofd biedt en het beste in hen beiden naar boven haalt.<\/p>\n Ze vormen een merkwaardige kruisstelling. 2015\u00a0 Is het een soort mimicry, dat persisterende zwijgen van hem? Vita weet het niet, maar haar fascinatie voor die jongen met zijn Repelsteeltjeshaar en fr\u00eale fysiek is tomeloos. Dus […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-81","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/81","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=81"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/81\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":91,"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/81\/revisions\/91"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=81"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=81"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=81"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\u00a0\u00a0\u00a0<\/span>\u2018Hoi, ik ben Vita!\u2019
\u00a0\u00a0\u00a0<\/span>\u2018Krimson\u2019, schijnt hij te zeggen. Verbazing over het tinkelen van zijn stem, alsof wat onverstaanbaar is niet kan klinken als een sterrenhemel uit een Disneyfilm.
\u00a0\u00a0\u00a0<\/span>\u2018Krimson,\u2019 vraagt ze \u2018zoals die bandiet uit Suske en Wiske?\u2019
\u00a0\u00a0\u00a0<\/span>\u2018Nee,\u2019 zegt hij, \u2018Simson, zoals de Naziree\u00ebr.\u2019
\u00a0\u00a0\u00a0<\/span>\u2018Oh.\u2019 Ze haat het als iets wat zo terloops wordt meegedeeld geen belletje doet rinkelen, het brevet van onwetendheid dat ze ermee tentoonspreidt.
\u00a0\u00a0\u00a0<\/span>Daarom zegt ze: \u2018Ik ken een jongen die precies zo heet. Beer van een vent met een oneindig tirannieke vader. Op een dag besluit hij dat het genoeg is. Loopt hij dus, op zijn vijftiende, met een sigaret in zijn mondhoek de woonkamer binnen en deelt zijn vader mee: \u2018things are gonna change around here<\/i>.\u2019
\u00a0\u00a0\u00a0<\/span>De Naziree\u00ebr, wat dat dan ook mag zijn, lijkt ontwaakt uit zijn stand-by en vraagt tot haar tevredenheid nogal behaagziek: \u2018En toen?\u2019
\u00a0\u00a0\u00a0<\/span>\u2018Toen groeide hij een paar blauwe plekken en een gebroken kaak, verder bitter weinig.\u2019
Simsons schouders versmallen en zijn rug kromt zich als dat van een dametje op hoge leeftijd.<\/p>\n
\u00a0\u00a0\u00a0<\/span>Op koopavond, als een menigte consumenten (v\u00f3\u00f3r ze naar de karaokebar gaan om\u00a0iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen\u00a0<\/i>te brallen) zich gewetenloos tegoed doet aan surrogaatgeluk gaan ze samen een van Vita\u2019s weinige, maar prominente angstgegners te lijf. Terwijl een Hunkem\u00f6llerwicht met ogen als vergrootglazen de gangbaarste dikke-meisjes-theorie als een zoeklicht over Vita\u2019s lichaam schijnt, gaten brandend in haar nu toch al oververhitte gemoed, steekt hij een verkoelende arm in de hare en loodst haar via kledingrekken en pashokken naar de kassa.
\u00a0\u00a0\u00a0<\/span>Op straat, opgeslokt door de massa, hervindt Vita haar kordate kalmte in Simsons onderwaterstilte, hun pas heeft iets weg van een kabbelend beekje dat sto\u00efcijns zijn weg zoekt naar een woeste zee.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"