{"id":13,"date":"2023-06-28T19:19:09","date_gmt":"2023-06-28T19:19:09","guid":{"rendered":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/?page_id=13"},"modified":"2024-09-11T16:54:57","modified_gmt":"2024-09-11T16:54:57","slug":"over-ons","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/over-ons\/","title":{"rendered":"Gedichten"},"content":{"rendered":"

Nieuwe dag<\/strong><\/em><\/p>\n

Het veldwerk laten we aan anderen
\n– wij kopen beschuit en rozenkransen –
\nbij het krieken van de dag hoor ik nog net
\nhet licht door haar pupillen zeilen.<\/p>\n

Ik stel me voor hoe tranen zich verzamelen
\ntot het verdriet van alledag een gekoesterd
\nkleinood wordt. Wat zal blijven hangen
\nvan die jaren dun als rijstpapier?<\/p>\n

Ze lijkt op mij zoals vogels in de vlucht
\nop elkaar lijken. Op een dag zal ze
\nhet vraagteken in haar geschiedenis
\nontdekken, \u2018luister,\u2019 zal ik dan zeggen,
\n\u2018laat het genoeg zijn dat je wordt gedragen
\nop handen die naar vertes wijzen\u2019.<\/p>\n

Maar dat is later, nu ligt ze nog
\nin een onbeschreven tijd
\nis alles troebel en vormelijk
\nsluipen wij op tenen
\nlangs wat een leven worden moet.<\/p>\n

\n

Alles smelt<\/strong><\/em><\/p>\n

we zaten in de tuin
\ntoen uit het noorden een geluid klonk
\ndat leek op het breken van ijsschotsen<\/p>\n

niet dat we daar ooit bij zijn geweest
\nmaar volgens mijn oma moet je zo af en toe geloven
\nin het onvoorstelbare<\/p>\n

zoals vossensporen in het sneeuwland
\nlijken op kindervoetjes die richtingloos
\nscheve cirkels trekken door het wit<\/p>\n

ik droom van een huis als
\nop een kindertekening waarin zij en ik
\nop zolder een kamer bouwen
\nzonder overstromingsgevaar<\/p>\n

met aan de wand een schuine boekenkast
\nvol verhalen met hopeloos falende helden<\/p>\n

als de laatste trilling van de knal is weggestorven
\nfluistert ze dat ze liever in sprookjes gelooft
\ndan in de krant, wijst naar
\nde moedervlekken op mijn arm, zegt:<\/p>\n

jouw huidskleur is de voorbode van iets groters<\/p>\n

 <\/p>\n

Voor wie gelooft in sprookjes<\/em><\/strong><\/p>\n

Deze plek is \u2018s nachts van de herborenen
\nzij die de breedte van een lege Herestraat
\nbeminnen, de verlichte winkelpuien
\nzijn speelgoedkamers, de straatstenen
\nhet matras van de wakkeren.<\/p>\n

Hier vertellen sjofele mannen in ruil voor een euro
\nde mop van de eeuw, hun geschater klettert
\nals kleingeld in de hoed van de violist
\nop de hoek van de Oosterstraat.<\/p>\n

In de Kroeg van Klaas houdt koud geluk
\nzich op in glazen, vanonder de muziek
\nklinkt het ketsen van de biljart en ach
\nde po\u00ebzie.<\/p>\n

Zuidwaarts ligt de Hondsrug loom over de aarde
\nhaar pels bedekt met hoefsporen en mensenstappen.
\nErgens leidt een pad naar het Oosten
\nwaar veenplaatsen als plakjes kaas
\nliggen in wat altijd al een wingewest is geweest.<\/p>\n

Kom, laten we lijnen tekenen
\nalles erbinnen telt voor twee
\nlaten we willekeur op willekeur stapelen
\ntot alles drassig is
\nen leeg.<\/p>\n

Voor wie gelooft in sprookjes zijn er wegen
\nnaar Hongerige Wolf en Nooitgedacht
\nkronkelend als guirlandes door korenblauwe velden
\nwaaruit af en toe ogen opduiken als koplampen.<\/p>\n

Aan de slootkanten lisdodden
\nmet hun onpeilbare weten en overal horizon
\nslechts doorbroken door knotwilgen die oud
\nen stram de wind trotseren.<\/p>\n

Luister naar het geluidloze zingen
\nvan akkers, het oprukken van huizen
\nstraatnamen, zebrapaden en weet
\ndat het uiteindelijk niet uitmaakt.<\/p>\n

Want twee uur gaans vanaf de stad
\nblijven begroetingen
\nklinken als een dagvaarding
\nvriendschappen bestaan uit<\/p>\n

een knikje
\neen klap op je schouder
\nje naam op de kalender
\nin de wc.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nieuwe dag Het veldwerk laten we aan anderen – wij kopen beschuit en rozenkransen – bij het krieken van de dag hoor ik nog net het licht door haar pupillen […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"class_list":["post-13","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/13","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/13\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":130,"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/13\/revisions\/130"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/michaeltermaat.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}